ปฐมบท ๒๕๕๙

8:37 PM

หนึ่งปีที่ผ่านมา มีเรื่องมากมายอยากบอกเล่า แต่มานั่งนึกตรึกตรอง และคิดทบทวนระหว่างเขียนลงสมุดบันทึก เรื่องเหล่านั้น ยังไม่น่าจะบอกเล่าให้คนอื่นฟัง

เรื่องราวมักผูกพันกับบุคคล คนที่รู้จักกัน เมื่อมาอ่านก็คงคาดเดาไม่ยากว่ากำลังพูดถึงใคร   และที่กลัวคือความเข้าใจผิด ที่อาจเกิดจากการเขียนของเราที่ไม่สามารถสื่อสารได้ดีเพียงพอ หรือ นานาจิตตัง ที่ผู้อ่านอาจมีจินตนาการเกินความคาดหมายที่เราตั้งใจ

แต่หตุผลหลัก เพราะเหนื่อยจากงานมาก จนไม่มีแรงจะมานั่งเขียนอะไร เขียนเพราะอยากเขียน จะถูกจดลงสมุดบันทึก แต่งานเขียนที่จะต้องแบ่งปันคนอื่น ต้องคิดให้เยอะ สิ่งที่เขียนต้องมีประโยชน์ต่อคนอื่น ไม่ใช่เพียงอารมณ์ที่อยากระบาย เลยต้องใช้เวลากับมันมาก แต่ด้วยงานหลักที่เร่งรัด ที่ต้องเขียนรายงาน นำเสนอโครงการ บทความเพื่อให้ได้ตีพิมพ์ในวารสารนานาชาติ งานเขียนเล่านี้เข้ามาเป็นงานเขียนหลักที่ต้องให้ความสำคัญในชีวิตทำงาน การเขียนลงบล๊อกก็เลยหยุดไป

ปีนี้ ตั้งใจอีกครั้ง ว่าจะพยายามเขียนให้มากขึ้น อยากแบ่งปันอะไรดีที่ได้เจอ ได้เรียนรู้มาให้ ลองมาดูกันว่าจะเขียนได้มากน้อยแค่ไหน

Advertisements